Ben Amerika’ya Değil, Kendi Gerçeğime Göçtüm.

Benim dönüşüm hikayem tam 45 yaşında başladı. Hem de nasıl biliyor musunuz? 25 yıllık kurumsal hayatı, İnsan Kaynakları yöneticiliğini, apoletleri, o “olduğum” sanılan kimlikleri bir kenara bırakıp, her şeyi sıfırlayarak Amerika’ya göç edince…

Dışarıdan bakınca bir göç gibi dursa da, aslında bu bir kendine yolculuk hikayesiydi.

Her Şeyi Sıfırlamak: 3 Yaşındaki Çocuğun Keşfi Konfor alanından çıkmak, sadece coğrafya değiştirmek değildir. Göç etmek, kendi toprağından koparken, üzerindeki “sen olmayan” kabukları da soymaktır. Ben o yolda kendimi daha çok sevdim. Neden mi? Çünkü tıpkı 3 yaşındaki bir çocuk gibi her şeyi tek tek yeniden öğrenmek zorundaydım:

• Neyi seviyorum?

• Hangi yeteneğim gerçekten benim, hangisi bana dayatılmış?

45 yaşına kadar “ben” zannettiğim kişinin aslında ben olmadığını fark etmek sarsıcıydı ama bir o kadar da özgürleştiriciydi. Ekonomist kimliğim, CHRO unvanım sınırda kalmıştı. Burada planlar işlemiyordu. Hayat bizi bambaşka bir yere sürükledi ve hiç hayal edemeyeceğim işlerde çalışırken buldum kendimi. Ama o işleri yaparken bile aslında “kim olmak istediğime” ben karar veriyordum.

Hızlandırılmış Dönüşüm Programı 

“Bunları yaşamak için illa Amerika’ya mı gitmek gerekir?” derseniz, hayır. Ama ben hep zoru seçen biri olarak, kendimi hızlı bir dönüşüm programına soktum. Onlarca yıl sürecek bir süreci, bu radikal kararla kısalttım. Bu zorlu ama heyecan verici yolda sistem bana iki büyük hediye sundu:

1. Human Design (İnsan Tasarımı): 45 yaşında tanıştığım bu sistem, benim kullanım kılavuzum oldu. Kurumsal hayatta yönettiğim binlerce insanın analizini yaparken hissettiklerimi, bu sistem bana matematiksel bir netlikle gösterdi.

2. Somatik Nefes: Fark etmek yetmiyordu, bırakmak da gerekiyordu. Zihnimin “bırak” dediğini bedenim tutuyordu. Somatik nefes, o fark ettiğim yükleri bedenimden tahliye etmemi sağlayan sihirli değnek oldu.

Sonuç: Boşalan Yerlere Ne Doldu?

Ben o negatif inançları, korkuları ve “zannettiklerimi” tek tek bıraktıkça, evrenin o muazzam kuralı işledi: Boşluklar dolar. Bıraktıklarımın yerine huzur geldi, neşe geldi, bolluk ve bereket geldi. Ama en önemlisi ne biliyor musun? O kocaman boşluğu SEVGİ doldurdu.

Dönüşüm, bambaşka biri olmak demek değildir. Dönüşüm; üzerindeki tozları silkeleyip, en alttaki ÖZ ile, gerçek SEN ile buluşmaktır. Bu yüzden diyorum ki; mekanların, olayların hiçbir önemi yok. Yapacağınız tek bir gerçek yolculuk var: Kendine, özüne yapılan yolculuk.

Dönüşün ve kendinize göç edin. Kendi gerçeğinize göç edin.